بخیه ابدومینوپلاستی یکی از مهم ترین مراحل این جراحی زیبایی است که برای بستن برش های ایجاد شده در ناحیه شکم استفاده میشود. از آنجایی که تامی تاک معمولاً برای برداشتن پوست و چربی اضافی شکم انجام میشود ، برش های آن نسبتاً بزرگ هستند و نیاز به بخیه هایی مقاوم دارند. مراقبت صحیح از بخیه ها و آگاهی از روند بهبود آن ها نقش مهمی در کاهش جای زخم و جلوگیری از عوارضی مانند عفونت یا باز شدن بخیه دارد.
اهمیت بخیه ابدومینوپلاستی
بهترین جراح ابدومینوپلاستی تهران ، بخیه های ابدومینوپلاستی را برای حفظ استحکام زخم ، جلوگیری از خونریزی و ایجاد پیوستگی در بافت ها ضروری می دانند. بدون بخیه ، زخم های جراحی نمیتوانند به درستی ترمیم شوند و ممکن است باعث عوارضی مانند باز شدن زخم یا عفونت شوند. همچنین ، بخیه ها در شکل دهی نهایی شکم نقش دارند ، زیرا بسته شدن صحیح زخم به بهبود ظاهر و کاهش میزان اسکار کمک میکند.
زمان کشیدن بخیه ابدومینوپلاستی
بسته به نوع بخیه های استفاده شده ، زمان کشیدن آن ها متفاوت است. بخیه های غیر جذبی که در نواحی خارجی پوست استفاده میشوند ، معمولاً بین ۱۰ تا ۱۴ روز پس از جراحی توسط پزشک کشیده میشوند. اما بخیه های داخلی که معمولاً از نوع جذبی هستند ، در طول چند هفته تا چند ماه بهتدریج توسط بدن جذب میشوند و نیازی به کشیدن ندارند. پزشک در جلسات معاینه پس از جراحی ، روند بهبودی بخیه ها را بررسی کرده و در صورت نیاز ، بخیه های غیر جذبی را در زمان مناسب برمیدارد.
آیا بخیه ابدومینوپلاستی باز میشود؟
در برخی موارد ، به دلایل مختلف ممکن است بخیه های ابدومینوپلاستی باز شوند. عواملی مانند فشار بیش از حد روی ناحیه جراحی ، عفونت ، واکنش بدن به نخ بخیه یا عدم مراقبت صحیح از زخم میتوانند باعث باز شدن بخیه شوند. این مشکل معمولاً با علائمی مانند خونریزی ، ترشح چرک ، احساس درد شدید و باز شدن قابل مشاهده زخم همراه است. در صورت مشاهده این علائم ، بیمار باید فوراً با پزشک خود مشورت کند تا اقدامات درمانی لازم انجام شود.
عکس جای بخیه ابدومینوپلاستی
آیا جای بخیه ابدومینوپلاستی سفت میشود؟
جای بخیه ابدومینوپلاستی در مراحل اولیه ترمیم ممکن است سفت و برجسته شود. این سفتی معمولاً به دلیل تشکیل بافت اسکار و فرآیند بازسازی بافت های پوست و عضله ایجاد میشود. در بیشتر موارد ، این سفتی به تدریج کاهش مییابد و زخم نرم تر و صاف تر میشود. اما در برخی افراد ، به ویژه در افرادی که استعداد ایجاد اسکارهای کلوئیدی دارند ، این سفتی ممکن است طولانی تر باقی بماند و نیاز به درمان های تکمیلی داشته باشد.
روش های رفع جای بخیه ابدومینوپلاستی
- استفاده از کرم ها و ژل های ترمیم کننده : کرم های مخصوص مانند ژل سیلیکونی یا کرم های حاوی ویتامین E میتوانند به کاهش جای زخم کمک کنند.
- ماساژ ملایم زخم: ماساژ دادن ناحیه بخیه شده با روغن های طبیعی مانند روغن نارگیل یا کرم های مخصوص ، میتواند به بهبود بافت زخم و کاهش سفتی آن کمک کند.
- لیزر درمانی: در صورت باقی ماندن اسکار برجسته ، لیزر میتواند برای کاهش قرمزی و صاف تر شدن جای زخم مؤثر باشد.
- تزریق استروئید: برای افرادی که دچار اسکار کلوئیدی یا هایپرتروفیک میشوند، تزریق استروئید میتواند سفتی و برجستگی جای زخم را کاهش دهد.
- میکرونیدلینگ یا مزوتراپی: این روش ها به تحریک تولید کلاژن و بازسازی پوست کمک میکنند و باعث کاهش ظاهر جای بخیه میشوند.
آیا لیزر جای بخیه ابدومینوپلاستی در بهبود آن موثر است ؟
لیزر یکی از روش های مؤثر برای بهبود جای بخیه ابدومینوپلاستی است، به ویژه در کاهش قرمزی ، برجستگی و سفتی اسکار می توان نقش قابل توجهی داشته باشد. لیزر با تحریک تولید کلاژن و تجزیه بافت اسکار ، به تدریج ظاهر زخم را کم رنگ میکند. این روش به خصوص برای افرادی که دچار اسکارهای برجسته یا کلوئیدی شده اند ، مفید است. با این حال ، تعداد جلسات موردنیاز و میزان تأثیرگذاری آن به نوع پوست ، عمق اسکار و نحوه ترمیم زخم بستگی دارد. برای دستیابی به بهترین نتیجه ، مشورت با پزشک متخصص ضروری است.
نتیجهگیری
بخیه های ابدومینوپلاستی نقش بسیار مهمی در بهبود نتایج جراحی و جلوگیری از عوارض دارند. با مراقبت صحیح ، رعایت توصیه های پزشک و استفاده از روش های درمانی مناسب ، میتوان جای بخیه را به حداقل رساند و از بروز مشکلاتی مانند باز شدن بخیه یا سفت شدن زخم جلوگیری کرد. اگر بیمار با علائم غیرعادی مانند درد شدید ، عفونت یا سفتی طولانی مدت زخم مواجه شود ، باید با پزشک خود مشورت کند تا بهترین راهکار درمانی برای او در نظر گرفته شود.
جهت دریافت مشاوره از دکتر بهزاد خوروش ، فرم زیر را پر کنید.
دوره بهبودی بخیه های ابدومینوپلاستی چقدر طول میکشد؟
دوره بهبودی بخیه های ابدومینوپلاستی به نوع بخیه و عمق بافت بستگی دارد و معمولاً به دو مرحله تقسیم می شود:
بافت های عمقی و لایههای سطحی پوست: بخیه های جذبی که در لایه های داخلی استفاده می شوند ، به تدریج توسط بدن جذب شده و معمولاً بین ۴ تا ۶ هفته زمان می برد تا کامل جذب شوند. این نوع بخیه ها باعث کاهش نیاز به کشیدن بخیه و کاهش خطر باز شدن زخم می شوند و نقش مهمی در تثبیت بافت ها و تسریع فرآیند ترمیم دارند.
بخیه های سطحی و بخیه های غیرجذبی : معمولاً پس از ۷ تا ۱۴ روز کشیده می شوند ، هرچند در برخی شرایط ممکن است مدت زمان بیشتری لازم باشد تا پوست به طور کامل بهبود یابد. مراقبت های پس از جراحی مانند رعایت بهداشت محل بخیه ، جلوگیری از فشار و کشش روی زخم و استفاده از پانسمان های مناسب می تواند روند بهبودی را تسریع کند و جای زخم را کاهش دهد. رعایت دقیق دستورالعمل های جراح موجب می شود بخیه ها در زمان مناسب جذب یا کشیده شوند و نتیجه نهایی ترمیم ، سالم و بدون عوارض باشد.
انواع بخیه های ابدومینوپلاستی
بخیه های ابدومینوپلاستی نقش حیاتی در تثبیت بافت ها و تسهیل روند بهبود بعد از جراحی دارند. بسته به عمق برش ، محل جراحی و تکنیک مورد استفاده جراح ، انواع مختلفی از این بخیه ها به کار گرفته می شوند تا نتیجه نهایی هم از نظر زیبایی و هم از نظر ایمنی بهینه باشد. انتخاب نوع بخیه بر اساس نیاز بافت و شرایط بیمار انجام می شود و هر نوع ویژگی ها و کاربردهای خاص خود را دارد.
بخیه های جذبی و غیرجذبی
بخیه های جذبی معمولاً در لایه های داخلی و عمیقتر پوست مورد استفاده قرار می گیرند و بدون نیاز به کشیدن ، توسط بدن جذب می شوند. این نوع بخیه ها باعث کاهش خطر عفونت و پاره شدن زخم می شوند و از حمایت طولانی مدت بافت ها اطمینان حاصل می کنند. در مقابل ، بخیه های غیرجذبی برای لایه های سطحی پوست کاربرد دارند و پس از مدت کوتاهی توسط جراح برداشته می شوند تا ظاهر زخم بهتر و یکنواخت تر باشد.
بخیه های داخلی
بخیههای داخلی یا عمقی برای تقویت ساختار زیرین و جلوگیری از چینخوردگی و جابجایی پوست استفاده میشوند، در حالی که بخیههای سطحی برای بستن برشهای سطحی و بهبود ظاهری زخم کاربرد دارند. علاوه بر این، تکنیکهای متفاوت بخیهزنی مانند بخیههای پیوسته و ممتد برای توزیع یکنواخت فشار روی زخم و بخیههای گرهای یا منفصل برای کنترل دقیقتر روی هر قسمت از زخم مورد استفاده قرار میگیرند. استفاده از تکنیک مناسب و انتخاب نوع بخیههای ابدومینوپلاستی باعث تسریع روند بهبود، کاهش جای زخم و افزایش رضایت بیماران میشود.
